Over de Strijdbare Noordse Geest

„Sehen wir uns ins Gesicht. Wir sind Hyperboreer“
— Friedrich Nietzsche

Het Mythische Noorden
Het noorden en de Noordpool hebben altijd al gefascineerd. Hyperborea, Thule en Jotunnheim, het zijn plaatsen die bovenmenselijk zijn, een oertoestand, een begin waar het woeste en wijsheid bij elkaar komen, daar waar het dionysische (uruz –thurisaz) in de geordende wereld komt en als wederhelft ons en de wereld completeert. Het is de motor van een nieuwe cyclus, het vuur voor de hernieuwde scheppingskracht wanneer het verval toeslaat in de wolfstijd.

Onze Germaanse voorouders begonnen de dag in het donker van de nacht en het jaar in het hart van de winter. Aanvang en vernieuwing liggen in de zwarte zon die enkel binnen in ons brandt als het grote onaangeboorde potentieel. Aanvang en vernieuwing liggen in het woeste, in Jotunnheim en Hyperborea, daar waar ijs en vuur elkaar (zelfs fysiek) ontmoeten, de geboortegrond van de noordse mens.

De Noordse Geest
De noordse geest is de diepste geest, de meest duistere én de meest lichte geest. Het is ijs en vuur en het is dynamiek. Van bevrijdende, zegevierende euforie tot diepe zelfbezonnen droefenis. Van onovertroffen scheppende kracht tot fundamentele destructie. Dat is de noordse geest en diens publieke geheim. Het is de bron van bewondering en vrees.
De noordse mythos is de reflectie van deze geest. Het is wat we zien als we open en eerlijk in de spiegel kijken. Het is wat ons als volk te midden van andere volkeren kenmerkt, wat ons maakt tot wie wij zijn. Door de vele honderden generaties die het Noordse Volk heeft gekend, is dit de rode draad die ons rechtstreeks verbindt met onze voorouders en ons door de tijden heen aaneensmeedt in een keten van verwantschap.
De noordse mythos is godendrang. Het is de bewust nagestreefde, heroïsche evolutionaire daad. Het is de cyclisch opwaarts-gerichte lijn naar de übermensch waar de mensen zichzelf overstijgen en zichzelf tot hun godsbeelden vervolmaken. Hier realiseren wij ons Hyperborea.
In dit godenstreven, dat in onze natuur en mythos verweven is, zit onze bestemming én vooral ook ons pad als volk. Op deze manier dienen wij de menselijke weltangst en sehnsucht van repliek. Dit is wat ieder van ons binnen de noordse keten van verwantschap nastreeft.
De noordse mythos weerspiegelt zo ook onze beschavingsidealen. De beschavingsstrijd waarin wij onze idealen trachten te realiseren is ons noordse pad, onze weg naar de übermensch en naar het moment waarop wij de Goden bijhalen en symbolisch met hen verenigd worden hier op aarde en in het naar ons noordse ideaal vervolmaakte  Hyperborea. Naast de pragmatische reden om te streven naar kracht, dynamiek en het contact met onze volksziel is dit de geestelijke, spirituele en intellectuele reden om hiernaar te streven.

Het begrip strijd
Bij het begrip strijd denken mensen al vaak aan oorlog en gewapend conflict. Dit is echter een zeer beperkte en oppervlakkige opvatting en doet geen enkel recht aan de diepte en reikwijdte van dit essentiële concept. Geen enkel volk komt in haar beschavingsstreven ooit op een eindpunt, waarop het kan zeggen: “Wij zijn klaar”. De reden hiervoor is eenvoudig. Beschaving is geen toestand, maar een proces van het zeker stellen van overleving en de continue verwezenlijking van de idealen. Dit geldt ook voor een individueel persoon. Een leven is nooit af. Leven is voortdurende wording en schepping. Ergens in de tijd houdt een leven op, maar deze eindigheid is geen meetlat of opleverdatum. Had je leven langer geduurd, dan was de wording verder gegaan. Dit neemt niet weg dat er een doel is in het leven van een mens of van een volk. Er wordt altijd gestreeft naar overleven en overstijgen, ofwel naar het zeker stellen van je bestaan en daarenboven naar het realiseren van hetgeen je als individu en als volk als het hogere in je draagt.

Ieder leven is een strijd. En voor degene die zich bewust is van zijn wortels, zijn verwantschap in de wereld en zijn aard als natuurlijk wezen, is deze strijd om overleven en overstijgen altijd een nobele strijd die jezelf versterkt en degenen met wie je je verbonden voelt. Het is een scheppende, geestelijke en spirituele daad die je levenskracht vergroot en die je boven jezelf uit doet stijgen. En wanneer die strijd oprecht wordt gevoerd, is deze zowel in falen als in slagen een inspiratie en voorbeeld voor mensen om je heen. Je strijd in het leven weeft vele draden in je Wyrd en veroorzaken rimpels en golven in het weefwerk van een volk en van de wereld die nooit verloren gaan. Een dergelijk oprecht en diep geleefd leven gaat nooit verloren en ziet zichzelf derhalve als een voorouder-in-wording. En hierbij hoeft het niet eens om grote maatschappelijke thema’s te gaan. De rol van een mens als vriend, ouder, oom of tante, actief lid van de gemeenschap enzovoorts zijn rollen die de basis raken van een samenleving.

Strijd en Nobele Waarden
Wie in de noordse geschiedenis graaft, komt vanzelf uit bij de Germaanse mythologie. En lezend door deze verhalen van en over onze voorouders, komen wij idealen tegen die diep in onze ziel geworteld zijn als individu en als volk, en die ons behalve door erover te vertellen vooral is overgedragen door genen, gedrag, gebaren, symbolen en taal. Door het impliciete dus. In moderne reconstructies van de oude bronnen komen waarden naar voren die op meerdere manieren zijn samengevat. De meest bekende hiervan zijn de Negen Nobele Waarden.

  • Eer: Je daden en beslissingen moeten eervol zijn en je woord een baken. Jouw eer straalt ook op anderen af. Ben een voorbeeld.
  • Moed: Omarm de strijd die inherent is aan het leven en ben moedig in je handelen en besluiten.
  • Loyaliteit: Ben loyaal naar jezelf, je (groot-)familie, gemeenschap, volk.
  • Eerlijkheid: Ben in alle dingen eerlijk en oprecht naar jezelf en naar anderen.
  • Zelfstandigheid: Zorg er altijd voor dat je voor jezelf kunt zorgen, in mentaal, fysiek en materieel opzicht. Ben vrij  en onafhankelijk in je keuzes in het leven.
  • Standvastigheid: Buig niet voor tegenslag en laat je niet van je doelen afleiden. Ben als een oude eik in de wind, zolang tot je je doel hebt bereikt.
  • IJver: Wijd je met hart, ziel en intelligentie aan je taken. Houd je geest scherp en blijf groeien als mens.
  • Gastvrijheid: Deel je kracht en middelen rijkelijk met je verbondenen en pot het niet doelloos op.
  • Zelfbeheersing: Stel jezelf regels, ben meester over jezelf en je leven, toon zelfbeheersing en discipline door jezelf te laten leiden door je overtuigingen.

Wanneer men naar de middeleeuwse ridderlijkheid kijkt, dan ziet men daar weinig christelijks, maar juist deze oude Germaanse idealen. En ook tegenwoordig prijst men mensen doorgaans om deze eigenschappen. Zelfs al heeft de politieke correctheid begrippen als eer en moed in de ban gedaan, de noordse geest is blijkbaar niet weg te drukken door een repressieve en ontwortelende gedragscode.

Het leven naar dergelijke waarden is echter niet de meest eenvoudige zaak van de wereld. Het behoeft toewijding, studie en training van lichaam en geest. Het betekent dat je jezelf offers moet brengen en dat je bereid bent om tegenslagen te incasseren en deze om wilt buigen naar vernieuwing en verbetering van jezelf. Dit is in essentie de godendrang en de vervolmaking van je leven als mens en als volk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s