Het Heilige Noordse Land

In onze tijd praten we gewoonlijk niet meer over heiligdommen. En al zeker niet over een heilig land, aangezien dat associaties oproept met monotheïstische waarheidspretenties, kruistochten en jihad´s, archaïsche verhalen die geen link hebben met de noordse ziel, en dergelijke. Maar heilig is geen monotheïstische of middenoosterse uitvinding.

Het woord heilig stamt van het prechristelijke Germaanse heil af, dat staat voor heelheid,  ongebrokenheid, succes, gezondheid, voorspoed en het goddelijke. Wanneer men de christelijke (en andere monotheïstische) religie buiten beschouwing laat, en naar de kern van het woord heilig kijkt, dan ziet men het volgende. Het heilige is het verhevene, het onkreukbare, het levenskrachtige, het gewijde of dat wat het goddelijke raakt of benadert. Heilig is datgene wat heil brengt. En het is ook niet god of de goden die bepalen of iets heil brengt of niet, maar de mens zelf. De mens zelf zoekt de dingen die heil brengen, en heiligt het door rituele handelingen of door het een centrale plaats in het leven te geven. De mens maakt materiële en immateriële dingen heilig. De mens zelf is de scheppende en verheffende kracht die in zijn omgeving het echt heilzame een passende respectvolle plaats geeft. En de rituele handelingen omtrent het heilige, welke deze ook mogen zijn, zijn die handelingen die de band met het leven en het levende aanhalen en verdiepen.

Het heilige is derhalve ook geenszins strikt religieus, het kan ook spiritueel, geestelijk, levensbeschouwelijk, natuurlijk zijn of betrekking hebben op de sociale orde. Het heilige is niet iets dat in een kerk gevierd wordt, maar in het leven zelf. Het heeft een plaats in bijzondere gebeurtenissen in het leven (zoals geboorte, de overgang naar adolescentie, volwassen worden, huwelijk, dood enz.) en het is bovendien iets dat in de context van verwantschap en de sociale omgeving gebeurt.

Anders gezegd, het is het leven zelf, datgene wat het leven bevorderd, het levenskrachtige en de manier waarop volkeren het leven gestalte willen geven, waar men heil kan vinden. Een woud kan bijvoorbeeld heilig zijn omdat het een deel is van de natuurlijke omgeving van een volk, omdat het met voors en tegens nauw verbonden is met het leven erin en eromheen, en omdat het de mensen voorziet van de middelen om te overleven. Een winterzonnewende kan iets heiligs hebben omdat het een mijlpaal is in het jaar, een moment waarop de dagen weer beginnen te lengen en uiteindelijk de warmte en vruchtbaarheid weer terugkeert. Een strijd (in de diepere zin des woords) kan heilig zijn omdat het noodzakelijk blijkt voor het overleven.

En uiteraard kunnen ook zaken die met het goddelijke verbonden zijn, heilig zijn. De goden zelf kunnen heil brengen. Plaatsen in de natuur waar men het goddelijke ervaart, kunnen heil brengen waardoor mensen deze plek heilig, ofwel heilbrengend zullen verklaren. Maar het hoeft dus niet per se goddelijk te zijn. En het is hoe dan ook altijd de mens die verantwoordelijk is voor het heilige. De mens maakt de natuur en de wereld niet, maar is wel verantwoordelijk voor het richten van zijn aandacht op datgene wat zijn eigen heil raakt, en vooral op datgene wat zijn beschavingsstrijd bevorderd. Dit geldt ook anders om, aan datgene wat mensen heilig verklaren herkent men waarvan men heil verwacht. En dit is soms, bijvoorbeeld in onze tijd, zeer ontnuchterend. Het is het geld en de staat waarvan men heil verwacht.

Voor de Noordse Metapolitieke Beweging zijn het echter andere dingen.  Wij verwachten heil van een respectvolle band met de natuur. De noordse ziel verwacht heil van een worteling, die onze diepste volksziel door de duizenden jaren heeft vormgegeven.  De noordse ziel verwacht heil van ons noordse land, dat ons al duizenden jaren voedt, ons voor uitdagingen en oplossingen stelt, en dat dit volk heeft gevormd.

En in deze zin is het noordse land ons heilige land. Het noordse volk heeft zich in tienduizend jaar in nauwe samenhang met dit land ontwikkeld. Het heeft ons voor- en tegenspoed gegeven, ons voor uitdagingen en mogelijkheden gesteld. En de noordse mens heeft zijn geest ontwikkeld en gescherpt door met dit land zijn beschavingsstrijd vorm te geven, op onze eigen unieke wijze. Zonder het noordse volk zou dit land er anders hebben uitgezien. En zonder dit heilige noordse land, zouden wij als volk er ander hebben uitgezien. Dit land is ons heil, en wij dienen dit onze toewijding, geest én lichaam, levenskracht en scheppingskracht te geven. Wij dienen het te beschermen en te koesteren. Wij zijn de wakers over dit land. Dit is een rol die ons met moed, geestdrift, trots en eer zou moeten vervullen en die in ons de meest nobele daden moet oproepen. En het is een eer om vooraan te staan als noordse protagonist, om als eerste je nek er voor uit te steken en om met noords en nobel gedrag een voorbeeld te zijn voor allen die nog aarzelen om deze verantwoordelijkheid vol bezieling op te nemen. Deze zware taak om waker en protagonist voor dit Heilige Noordse Land te zijn, en voor onze beschavingsstrijd als volk, vult mij met strijdvaardigheid, moed en met het eeuwige noordse vuur. En ik weet mij in goed gezelschap dat mij vertrouwen geeft.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s